Αν θα έπρεπε
να ξεχωρίσω μια βασική διαφορά που έχουν
τα anime και τα manga
για εμένα είναι ότι για κάποιον λόγο
μπορώ να κρατήσω τον αριθμό των πρώτων
υπό έλεγχο χωρίς να στοιβάζω διάφορους
μισοτελειωμένους τίτλους που πολλές
φορές ξεχνώ ότι υπάρχουν. Σε αντίθεση,
λίγο ο ρυθμός μετάφρασης ενός manga,
λίγο ότι στην πορεία μπορεί να χάσω το
ενδιαφέρον μου ή να μην βρίσκω αρκετό
χρόνο γι’ αυτήν έχει ως αποτέλεσμα να
συσσωρεύονται αρκετά κεφάλαια που μου
φαίνονται πολλά για να τα αποφασίσω να
τα διαβάσω. Τίτλοι manga
στοιβάζονται ο ένας μετά τον άλλον
σε μια λίστα που δεν έχει τελειωμό με
την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα τους
τελειώσω μόνο για συνειδητοποιήσω ότι
έχω ξεχάσει σημαντικά στοιχεία της
πλοκής και να πρέπει να ανατρέχω σε
προηγούμενα arcs. Πιστεύω
ότι δεν πρέπει να είναι κάτι σπάνιο και
ότι όλοι λίγο πολύ έχουν ζήσει κάτι
παρόμοιο, γι’ αυτό και το τελευταίο
διάστημα προσπαθώ να αγγίζω μόνο τίτλους
που είχα για καιρό στη λίστα αυτών που
ήθελα να τελειώσω κι έχουν πια ολοκληρωθεί.
